11 Ağustos 2015 Salı

Salı, Ağustos 11, 2015 - No comments

Evde Kahve Kavurma

Bugüne kadar kahve çekirdeklerini baristasepeti, kahvefabrikasi ve e-gurme siteleri üzerinden ya da acil durumlarda(kahvenin acili nasıl oluyorsa artık) Tchibo mağazalarından temin ederken, online siparişlerde yaşanan sıkıntılar ve bir türlü adrese ulaşamayan kargolar ile tchibo'nun görece bayat kahvelerinden gına gelmesi sonucu bir süredir "kahveyi evde kavursam ne  güzel olur" diye düşünmeye başlamıştım. Boş beleş bir adam olduğum için harcayacağım emek ve zaman benim için önemli değildi, yalnızca stressiz olarak taze kavrulmuş kahvemi yudumlamak istiyordum. Hayatımda hiçbir isteğimin peşinden bu kadar bilinçli ve disiplinli  bir şekilde gitmemiştim. 

Geçen ay çiğ kahve çekirdeği alarak bu işe giriştim.  İlk olarak youtube üzerinden birkaç inceleme videosu izledim. Bu videolarda kahve kavurmak için genellikle mısır patlatma makinesi kullanmışlardı. Koyun olmadığım için ve hayatı kendim için zorlaştırmayı tercih ettiğim için "onlar mısır patlatma makinesi kullanıyorlarsa, ben de ekmek yapma makinesi kullanayım" diyerek ilk denememi gerçekleştirdim. Çiğ çekirdekleri ekmek makinesine atıp, makineyi ısıtma moduna aldım. Zaman zaman da ahşap bir kaşıkla çekirdekleri karıştırdım. Kavurma işlemi ortalama üç saatte tamamlandı. Deneme olduğu için kavurmaya çalıştığım bir avuç çekirdekti ve tam üç saat sürmüştü. O an, sorun yaşadığım tüm kahve firmalarını arayıp özür dilemek istedim. Neyse ki gerektiğinde sevdiğini bile söyleyemeyen biri olarak bu isteğimi eyleme dökmeden bilinç altımın en derin kuyularına gönderdim. Bu arada o bir avuç kahve oldukça homojen kavrulmuştu, bunu da bir not olarak ekleyeyim. 

Sonraki aşamada biraz düşününce mısır patlatma makinesi bana da oldukça mantıklı gelmeye başlamıştı. Gidip bir mağazadan king marka mısır patlatma makinesi alarak yeni bir beyaz sayfa açtım.  Bu makineyle tek seferde ortalama 30-40 gr arasında çiğ çekirdek kavurabildim ve tüm kavurma işlemi yalnızca 4-5 dakika sürdü. Bu insanlık için hiçbir şey ifade etmeyebilir ama benim için büyük...... Neyse konumuza dönersek, mısır patlatma makinesi içindeki rezistans ile hem ısı üretiyor hem de bir fan yardımıyla bu ısıyı üflüyor.  Bu nedenle makinedeki kahve çekirdekleri dönerek fakat alt-üst olmadan kavruluyor. Tabi burada da homojen kavrulma sorunu ortaya çıkıyor. Bu sorunu aşmak için ahşap bir kaşıkla sık sık çekirdekleri alt-üst etmeniz gerekmekte.  Makinenin çalışmasından sonraki ilk 2. dakikada ilk çıtlama sesini duyacaksınız, işte tam bu anda kaşıkla daha fazla müdehalede bulunmanız homojenlik için çok önemli. 

Bu yöntemdeki tek sıkıntı, çiğ kahve kavrulurken ortaya çıkan kahve kabukları. Makinenin sürekli olarak hava üflemesi nedeniyle bu kabuklar havada uçuşmaya ve etrafa saçılmaya başlıyor. Bu durumu göz ardı edip kavrulan kahvenizi mısır patlatma makinesinden başka bir kaba aktarıp soğutmaya başlamanız daha önemli, çünkü kahveniz içten içe kavrulmaya devam edecektir. Ben, kavrulan kahveyi metal bir kaba(cezve) alıp, altına da başka bir kap içinde su koyarak soğutuyorum. Son olarak kavrulan çekirdekleri tüketmeden önce birkaç gün bekletmeniz önerilir.

31 Temmuz 2015 Cuma

Cuma, Temmuz 31, 2015 - No comments

CHİLD 44 - DEVRİM İÇİNDE SAÇMA BİR KURGU






Bir çocuğun yuvadan kaçışıyla başlayan fakat hiçbir yere gidemeyen bir kurguyla, 1953 yılı rusyasında geçen tuhaf bir film. Amerika, İngiltere, Çek Cumhuriyeti, Romanya ve Rusya ortak yapımı bu filmde, isveç sinamasından aşina olduğumuz oyuncular çoğunlukta. Film stalin rusyasını söyle anlatıyor: Herkes paranoyak bir şekilde birbirlerini ajanlıkla suçluyor ve kimlik kontrolü yalnızca moskovada  yapılan bir uygulama. Tüm bunlar olup biterken eşi ajanlıkla suçlanan Leo, sürgüne gittiği yerde,  kendisine uğraşacak bir meşgale olarak çocukları öldüren seri katili yakalamak işini buluyor. Çünkü bu pis seri katilin ilk cinayeti, kahramanımız Leo'nun vaftiz babası olduğu bir çocuktur ve kahraman Leo bu duruma çok pis sinirlenmiştir ve fakat bu olaya sinirlendiğini aylar sonra sürgüne gittiği yerde işlenen cinayetle karşılaşınca farkına varmıştır. Tabi işin bir başka yönü de öldürülen vaftiz oğlunun babasının da Leo'nun silah arkadaşı oluşudur. Oğlu öldürülen bu sakallı abi, ki kendisi aslen isveçlidir, filmde en çok sırıtan oyuncudur. Nüfuzlu olmasına rağmen, oğlu öldürüldükten sonra  hiçbir şey yapmaz. Bu sakallı abi sahnede göründüğünde sakalı bize kaderciliği çağrıştırmaktadır. Oğlunun öldürülmesini hemen kabullenmesi bizi bu sonuca götürür. Bu abiyi daha sonra karargahın ortaya yerinde dan diye sırtından vuruyorlar, başta söyledim ya tuhaf bir film... Filmde ilk başlarda seri katille illgili bir gizem yaratma çabası görsekte, seri katil birkaç sahne sonra pat diye gözümüze sokulur. Daha bu şoku üzerimizden atamadan, seri bir şekilde seri katilin iç dünyasını bize anlatmaya başlıyorlar; tam derin psikolojik analizler aşamasına geldiklerinde neyseki seri katilin yüzünü bezle örtüp, üzerine su döktüler. Filmin son bölümünde iyiler ile kötülerin yoğun çatışmasını bize sunuyorlar ve bu çatışmada ilk ölen gözlüklü abi oluyor. Çatışma bitiyor ve mutlu son.. Tam film bitti derken iki sübyanın kurtulan hayatına şahit oluyoruz ve daha mutlu son.... 
Toplam iki saat boyunca ekrana bakmış olmanın pişmanlığının yanında, bırakın izlemeyi, anlatırken bile içim sıkıldı. Benden söylemesi.

11 Ocak 2015 Pazar

Pazar, Ocak 11, 2015 - No comments

2014'te Keyifle İzlediğim Filmler

Geride bıraktığımız yılda izleyip keyif aldığım birkaç film:

The Grand Budapest Hotel (2014)
imdb


 
  
Whiplash (2014) 
 imdb



 

St. Vincent (2014)
imdb




Frank (2014)
imdb


 
God's Pocket (2014)
imdb
 


Calvary (2014)
imdb


Hundraåringen som klev ut genom fönstret och försvann (2013)
imdb

 
 

Obietnica (2014)
imdb


 
Blind (2014)
imdb

26 Haziran 2013 Çarşamba

26 Nisan 2012 Perşembe

Perşembe, Nisan 26, 2012 - No comments

HAYATI KOLAYLAŞTIRMA REHBERİ


      İlk olarak hayatın anlamını aramak için boşa vakit harcama, bunun yerine daha somut şeyleri düşün; paranın anlamı, insan anatomisinin anlamı, akşam yemekte ne yesem düşünebileceğin somut şeylerden birkaçı olabilir.

    Eline beş yıl önce çekilmiş olan her hangi bir fotoğrafını al ve aynanın karşısına geç. Büyük bir olasılıkla ne kadar değiştiğini ve beş yıl öncesinden çok daha iyi göründüğünü düşünecek ve için aptalca bir güven duygusuyla dolacak; ama unutma ki beş yıl sonrada şimdi ki halini beğenmeyeceksin. Kısaca şunu söylemek istiyorum: Kendini fazla beğenip aptallara özgü boş güven duyguları geliştirme. Bunu şimdi başarırsan nereden baksan beş yıl gibi bir süre kazanırsın.

  Hiçbir zaman beni kimse ilgilendirmez yalanını söyleme. Biliyoruz ki o kimse dediklerin senin fazlasıyla umurunda. İnandırıcı gelmediyse bir gün içinde yaptıklarını şöyle bir gözden geçir, kim kendini sadece kendisi için bu kadar yıpratır.

    Başkalarını kendine örnek alıp olur olmaz yerlerde şov yapma; çünkü bir başkası da seni örnek alabilir. Hayatı şovlaştırmanın bir anlamı yok.

    Hiç kimseye öğüt vermeye kalkışma, gülünç duruma düşersin. En azından biz biliyoruz ki verdiğin öğütler senin bir türlü gerçekleştiremediğin fantezilerdir.

   Eğer depresyona girersen eski bir türk filmi izle ve haline şükret. Ya filmdeki gibi gerzek bir hayatın olsaydı ne yapardın.

     Aklın varsa kimseye hayran olma. Hadi illa hayran olacaksın en azından birkaç gün düşündükten sonra ol. İnsanlar bazen geçici travmalar yaşayabilir, bunu unutma.

    Akıllı ol. Burnunu biraz etliye sütlüye karıştır. Bunu yapmazsan ayakta uyutulduğunun farkına varamazsın.

     Hiçbir zaman dedikodu yapma. Bilmelisin ki tek dedikoducu sen değilsin. Adı üstünde dedi–kodu(birincisi dili geçmiş zamanda der ve ikincisi dulu geçmiş zamanda kor.)

     Siyasetle uğraşma. Çünkü siyaset bizden gerzeklerin bizi yönetmeye çalışma çabasından başka bir şey değildir.

  Son olarak unutma “bütün giritliler yalancıdır”( zaten bir paradoksu yaşıyoruz, o zaman kendi paradoksunu kendin yarat da, yaşadığın kendine ait bir şeylerin olsun).

23 Mart 2012 Cuma

Cuma, Mart 23, 2012 - No comments

Selma Teyze


     Selma teyzeyi küçüklüğümden beri tanırım. Ben on yaşındayken Bolu'nun bir köyünden gelip, oturduğumuz evin üst katına yerleşmişlerdi. Bolu şivesiyle, olaylara kendi bakış açısıyla yaklaşmasıyla, patavatsızlıklarıyla kendi halinde biridir. Üniversiteyi şehir dışında okumam, askerlik ve ilk işimin şehir dışında olması nedeniyle uzun bir süre kendisini görememiştim. Yıllar önce ayrıldığımız eve, evlendikten sonra tekrar yerleştiğimde de ortalarda yoktu. Duyduğuma göre eşi emekli olunca tekrar Bolu'ya yerleşmişler.
     Bir yaz günü öğleden sonrası çalan kapı ziliyle onu tekrar karşımda gördüm. Sanki son gördüğümle arasında hiç zaman geçmemiş gibi aynı haliyle karşımda duruyordu. Hafızam iyi olsa üstündeki kıyafetlerin bile aynı olduğunu söyleyebilirdim belki. Simasını unutmamıştım belki ama ismini bir türlü hatırlayamıyordum. Sadece “merhaba” diyebildim. Onun ise ilk cümlesi “naapıyon Barış” oldu. İlk anda ismini hatırlayamasam da “naapıyon Barış” cümlesinin bir soru olmadığını biliyordum. Çünkü Selma Teyze hiçbir zaman soru sormazdı, yalnızca konuşurdu. Konuşurken ağzından soru ekleri çıkardı ama sen soru sordu zannedip cevap vermeye çalışırken o kendi kendine konuşup, yorum yapmaya devam ederdi. Yine öyle oldu. Ben ona iyiyim demek için ağzımı açtığımda sadece “iy” diyebildim. O ise virgül bile koymadan konuşmasına devam ediyordu. “Bizde Bolu'dayız kışları, yazın burada kalcaz bundan sonra”, “annenler naapıyo”, “ablanlar”, “kaç çocukları vardı”, “bizim Ünsal'ında iki çocuğu var”, “neyse selam söyle hepsine” dedi ve gitti, kendi gramerine sahip Selma Teyze. Ben asansörün kapısının kapanmasını bile beklemeden kapıyı kapatıp, bir sigara yaktım. Düşle gerçek arasında bir yerdeydim ama çözemiyordum bir türlü. Sigaramın bitmesine yakın, aldığım nikotinden midir bilinmez ismi aklıma geldi, “Selma Teyze” dedim kendi kendime.
    Onu ikinci görüşüm, iş çıkışı meyve almak için uğradığım pazar dönüşünde oldu. Ben pazar yerinden çıkarken o pazar yerine doğru geliyordu. Yine aynı şekilde ilk olarak “naapıyon Barış” dedi. Bense kendimden emin bir şekilde “merhaba Selma Teyze” dedim. O gün anlamıştım ki “naapıyon” demek Selma Teyzenin lehçesinde selamınaleyküm ile merhaba arasında bir anlama denk geliyordu. Ben bunları düşünürken o tekrar “naapıyon” dedi. Bir an acaba yine kendimi kaybettim de, halk içinde tuhaf hareketler mi yapıyorum diye yukarıdan aşağıya şöyle bir süzdüm kendimi. Ellerim meyve poşetleri nedeniyle doluydu, doğal olarak kimseye bir hareket çekmem mümkün değildi. Yoksa, olabilir miydi. Selma Teyze soru mu sormuştu? Düşünceme ve kulaklarıma inanamadım, kendime yabancılaştım. Doğru ya, ikinci kez “naapıyon” dediğinde bir süre konuşmadan beklemişti, düpe düz soru işte, kalabalık bir ortamda ilgi görmüş bir çocuk gibi heyecanlandım, bu nedenle ses tonumu da ayarlayamayarak, Selma Teyzeye bağırarak “iyiyim, siz nasılsınız?” dedim. Bağırmama rağmen o benim sorumu pas geçip tekrar kendi kendine konuşmaya başladı. “ee sende çalışmıyon, boş geziyon”, “çalış oğlum çalış, gençsin niye çalışmıyorsun?” İkimizden biri şizofrendi, ya da birimiz şizofrendi de diğerimiz olmak üzereydi. Ben bunları düşünürken amok koşusuna başlamıştım. Selma Teyze arkamdan bir şeyler söylüyordu ama hem gittikçe uzaklaştığımdan, hem de rüzgardan dolayı ne dediğini anlayamadım. Gerçi karşımda durduğunda da ne dediğini anlayamıyordum.......

18 Kasım 2011 Cuma

Cuma, Kasım 18, 2011 - No comments

ŞehirFırsatı (Kısa Filimsi)

                                           ŞEHİRFIRSATI
Türü:
Duygusal gerilim - Dram
Yönetmen:
Ben
Kurgu:
Ben
Oyuncular:
Ben - Gözlükcan
Sen - Metalnaz
O  -   Vapur
O  -   Bulut
Synopsis: Başroldeki karakter olan Gözlükcan, gün geçtikçe çığ gibi büyüyen fırsat sitelerinden birinden yüzde elli indirimle, deniz kenarında, açık büfe kahvaltı ve akşam yemeği yetmezmiş gibi, bir de odaya şarap ikramı bulunan, iki kişilik otel fırsatı kodu alır. Gözlükcan hayatının fırsatını yakalamanın verdiği sevinçle, promosyon kodu eline ulaşır ulaşmaz, sevgilisi Metalnaz'ı arar ve durumdan haberdar eder. Fakat Metalnaz o sırada Beşiktaş vapurunda saçlarını kuruturken, Taksim'de buluşacağı arkadaşlarını düşünmektedir. İkilemde kalan Metalnaz, Gözlükcan'ın teklifini mi kabul edecek, yoksa Taksim'de onu bekleyen arkadaşlarına mı gidecek?

29 Ekim 2011 Cumartesi

Cumartesi, Ekim 29, 2011 - No comments

TimeLapse



  İşimi gücümü bırakıp, fotoğraf makinemi aldım elime, odamın penceresinde her on saniyede bir kare fotoğraf çektim. Yaklaşık iki yüz kareyi bir araya getirince de işte böyle bir görüntü orataya çıktı. Şöyle bir hesap yaparsak:


                                    200 X 10 = 2000
                                    2000 / 60 = 33,333333


    Tamı tamına otuz üç dakika mal gibi camın önünde, kıpırdamadan ayakta dikilmişim. Şaka şaka. Zengin olduğum için kaliteli bir tripod aldım, makineyi üstüne koydum. Her on saniyede bir deklanşöre basması için de bizim çaycıya biraz para verip yemeğe çıktım.Gerçi döndüğümde çaycıyı odada ölü bulunca, polisti, adli tıptı derken ortalık biraz karıştı ama önemli değil, rahmetli eseriyle yaşamaya devam edecek. 

30 Aralık 2010 Perşembe

Kaydol: Kayıtlar (Atom)